Τρίτη, 19 Ιουνίου 2007

Δεν φεύγω


Δεν τελειώνει τίποτα
όσα τέλος κι αν περάσουν
ψεύδος το όμορον,το σύνορον
άνευ όρων και ορίων
θα ζει μετά από μένα
μια πνοή έρωτα,αήθης,
γέννημα ίσως παρανοίας
αλόγων αισθημάτων και κρυφίων πόθων.
Τότε,όπως και τώρα,θα μάχομαι
τις δυνάμεις του άλλου κόσμου
με λόγους εξιλέωσης,ειρήνης και αχρόνου
μνείας.
Ποιος δύναται ν΄αντισταθεί στα χίλια μοτέρ
τ΄ουρανού
και στις γλυκές σταγόνες
νηδύμου ανομολόγητου ύπνου;

Δευτέρα, 11 Ιουνίου 2007

Νέκυια


Ήθελε να νικήσει
χωρίς να κινήσει ούτε ένα βήμα το στρατό του.
Τους περίμενε μόνος.
Τα πνεύματα του κακού πλησίαζαν.
Σε απόσταση αναπνοής κράτησε τα μάτια ανοιχτά,
και τότε κόλλησε τη μύτη του στο πετσί της τύχης.
Οι άλλοι πάνοπλοι
αλλά με το φόβο στις κλειδώσεις
πήραν να κυκλώνουν το σώμα του,
γρήγορα γίνανε θύελλα
κλαγγή σιδήρου και ξαφνικά
και ξαφνικά μεταμορφώθηκαν σε μοιρολογήτρες
που ρουφούσαν στις μαύρες φούστες τους
το νεκρό
νεκρός όμως δεν υπήρχε,
άκουγες από μακριά.

Κυριακή, 10 Ιουνίου 2007

Φτειάχνουν σκιές


Φτειάχνουν σκιές

και τις ακολουθούμε
τα πεινασμένα μυαλά μας.
Κι όσο το φως λιγοστεύει
και οι γραμμές θαμπώνουν
τόσο πιο πολύ μας αρέσει.
Αυτός ο άλλος κόσμος
που μας γεννάει
και μετά μας ζητάει τα ρέστα
για μας είναι πια οικείος.

Σάββατο, 9 Ιουνίου 2007

Λίγο πριν φύγεις,όλα είναι όμορφα


Την άλλη μέρα,
για τρεις χιλιάδες χιλιόμετρα
θα σκέφτεσαι εκείνο το 'γεια'
που έμεινε μισό
που είπε τα πάντα και τίποτα.
_Αλκυονίδες του καλοκαιριού_
για χιλιάδες μίλια θα τρέχω πίσω σας,
εικόνα θλιμμένη
στ' άνυδρα χωράφια και τις στέππες,
στις όξινες πληγές,
στις αλμυρές λίμνες,
στα υγροσκότεινα τοπία.
Θα θυμάσαι;
να γυρίσεις πίσω
για μια ματιά ακόμη
για ένα λόγο δύσκολο,μετέωρο
που βγαίνει από ιδρωμένα γόνατα
σκισμένες μασχάλες
και ερωτευμένες γλώσσες της νύχτας;
Μένει ακόμα μια μέρα.
Μια μέρα που όλα μπορούν να συμβούν,
ή να μην συμβούν!

Τετάρτη, 6 Ιουνίου 2007

Μέρος της ρήξης εγώ;



Μέρος της ρήξης εγώ;
Το αξίζω;
Μ' αξίζει;
Πόση δύναμη έχουν οι στιγμές;
Πόσο κρατούν τα ωραία;
Ποιός θα σταματήσει τέτοια "έφοδο στον ουρανό";
Πού είμαι εγώ ο περιπατητής με την ψυχή μου παραμάσχαλα;
Ένα κλικ κι ο κόμπος δέθηκε ξανά
Μ' ένα κλικ δε λύνεται
Γιατρειά τα μυστήρια δεν έχουν
Πανδαμάτωρ ο χρόνος
ζητάει κι αυτός μερτικό
αλλά μισές ψυχές δεν συναντιούνται.

Θάρθουν βροχές και χειμώνες,ελπίζεις
Τα μάτια θα μαυρίζουν
το δράμα θα ψάχνει για λύση
κι εσύ όρθιος,απέναντι σε λαιστρυγόνες μνήμες
θα μαρτυρείς, δεμένος, μαρτύριο αλλοτινών οσίων
που απορούν με την άλλη αγιότητα της ζωής
χωρίς να τολμούν να μιλήσουν γι'αμαρτία.

Δευτέρα, 4 Ιουνίου 2007

Ευτυχώς που ακόμη ρωτάμε:












Τυχερό το ασύλληπτο;

Ατυχές το ακατάληπτο;

Σάββατο, 2 Ιουνίου 2007

Ανοησίες αρχόντων κι αρχομένων


Τα λόγια μου φτωχά
όπως ο θόρυβος του κόσμου.
Ανοησίες αρχόντων κι αρχομένων
ματαιοδοξίες,
για κάποια σελίδα της ιστορίας,
που κανείς δε διδάσκεται απ αυτήν.
Γιατί τόσος κόπος Θεέ μου,
για μια νύχτα που ποτέ δεν ποθήσαμε;